آشنایی و همدلی و همسویی در عصر امروزی یک موهبت برای انسان است. نیاکان ما با مردمداری همبستگی همدوستی و وحدت این میراث بیبدیل را برای ما و آیندگان بهیادگار گذاشتند. درست و تاسف که این یکتایی دیرینه دستخوش ناملایمات و کجخواهی در ادوار شده اما؛ به هر روی بذر نیکی سر از خاک بیرون میآورد و درخت دوستی میشود و بشر در سایهش میآساید.